Βλέπουν βιντεάκια στο youtube και μετά λανσάρονται ως εργάτες γης ζητώντας «τρελά» μεροκάματα
Η κατάσταση στους ελαιώνες της Κρήτης έχει πραγματικά «ξεφύγει» σε ό,τι αφορά τους εργάτες γης και το λιομάζωμα. Οπως αναφέρει ο αντιπρόεδρος της ΕΘΕΑΣ κ. Μύρων Χιλετζάκης αυτή τη στιγμή εργάτες γης στη χώρα μας δεν υπαρχουν.
Συμφωνα μτ τον ίδιο, έχουμε μια μείωση της τάξης του 60% σε εργατικά χέρια. Μια μείωση που φέρνει και άλλα ευτράπελα στην πλάτη του παραγωγού.
«Εχουμε δει το τελευταίο διάστημα για παράδειγμα να κατεβαίνουν από τις καρότσες των αυτοκινήτων εργατες γης για 10 ευρώ παραπάνω μεροκάματο. Εχουμε δει εργάτες να μας κάνουν διατροφικά γούστα, να μας λένε ότι "εγω θέλω το πρωινό μου και το μεσημεριανό μου να είναι αυτό", ενώ τα μεροκάματα είναι στα 70,75 ή 80 ευρώ», σημειώνει.
Τα... βιντεάκια
Ενα από τα κωμικοτραγικά αυτής της κατάστασης είναι η προσπάθεια αλλοδαπών να εκμεταλλευτούν την έλλειψη σε εργατικά χέρια
«Το άλλο φαινόμενο που είδαμε επίσης, το πιο κωμικοτραγικό είναι όταν μιλήσαμε με άτομα από τρίτη χώρα για να έρθουν στη χώρα μας. Οταν τους ρωτήσαμε αν γνωρίζουν από λιομάζωμα μας είπαν ότι εχουν δει βιντεάκια στο youtube, ότι είναι εύκολη δουλειά και μπορούν να τα φέρους εις περας. Και ηθελαν 60-70 ευρώ μεροκάματο, που σημαίνει ότι ήταν πλήρως ενημερωμένοι
Και μετά μας έκαναν παζάρι για το δεκατιανό και το μεσημεριανό. Ενώ το ωράριο λήγει ακριβως στις 4μμ και όλα τα χρήματα αυτά είναι «μαύρα», γιατί δε θέλουν να ασφαλιστούν και να τους βάλουμε εργόσημο. Δυστυχώς αυτά μας κάνουν από τη μια να γελάμε και από την άλλη να βλέπουμε το υψηλό κόστος εργασίας, με ενα ανύπαρκτο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και ένα ανύπαρκτο Υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής», λέει ο κ. Χιλετζάκης, ο οποιος καταλήγει σημειώνοντας πως:
«Περιμένουμε τρια χρόνια για να έρθουν στοχευμένα εργατες γης, αλλά το μόνο που γίνεται είναι να έρχονται διάφοροι αλλοδαποί, οι οποιοι δε γνωρίζουν ουτε αγγλικά, με συνέπεια οι ελαιοπαραγωγοί να συνεννοούνται μαζί τους με νοήματα».
Μια κατάσταση που εχει σαν αποτέλεσμα οι ελαιοπαραγωγοί να πιέζονται τόσο πολύ οικονομικά που αναγκάζονται να «κόβουν» το λάδι τους, σε πολύ χαμηλές τιμές.